Kapitana von Leipzigera skazano na dożywotnie więzienie w twierdzy, a pozostali, wśród nich Zerboni, otrzymali kary więzienia, z terminem „według uznania króla” (niem. auf Gnade des Königs). Zerboni został przeniesiony do twierdzy Magdeburg, gdzie warunki pobytu były ciężkie, a dla skazanego nadzwyczaj uciążliwe. Opinia publiczna była po jego stronie, zwłaszcza że uwięziony został bez przeprowadzenia rozprawy sądowej, jedynie na podstawie królewskiego rozkazu.
Po śmierci króla Prus w 1797 r. Carl Zerboni i Salice-Contessa, w ramach zwyczajowej amnestii związanej ze wstąpieniem na tron następnego króla Prus zostali zwolnieni, uwięzionemu nadal von Leipzigerowi obiecano w terminie późniejszym ułaskawienie, a Joseph Zerboni został postawiony przed sądem, uznany winnym działalności antypaństwowej i skazany. W roku 1798 został zwolniony z więzienia, jednak jego usunięcie ze służby państwowej sąd uznał za prawomocne.