Władze PRL zastraszały go, próbowały ośmieszać i zmarginalizować jego działalność, a zapisem cenzorskim (na publikowanie prac) zminimalizowały dostęp do jego dorobku naukowego. Został też brutalnie pobity przez umundurowanych młodych ludzi co wpłynęło na jego stan zdrowia.
Działalność Był działaczem przedwojennej Narodowej Demokracji. W jego warszawskim domu spotykali się członkowie Akcji Katolickiej i Młodzieżowej AK, a także pisarze. Bywali u Majdańskiego m.in.: Stanisław Piasecki, Adolf Nowaczyński, Stanisław i Wanda Miłaszewscy, Zofia Kossak-Szczucka, Władysław Jan Grabski, Konstanty Ildefons Gałczyński, Jan Mosdorf i ks. Edward Szwejnic. Jego wystąpienia określane jako fanatyczno-klerykalne przyniosły mu pozycję Anty-Boya. Po wojnie wykładał socjologię rodziny w Instytucie Katolickim w Częstochowie (1945-46). Zakres jego pracy naukowej obejmował zagadnienia polityki demograficznej i bioetykę. Jego działalność doprowadziła do powstania w 1947 roku pierwszej w Polsce poradni małżeńsko-rodzinnej. Jego współpraca z Kościołem katolickim w ramach duszpasterstwa rodzin skoncentrowana była na problematyce populacyjnej. Współpracował m.in. z bp Stanisławem Adamskim, abp Walentym Dymkiem.