Pisał dramaty, które sam reżyserował, opublikował w tym czasie także powieść Miazga (1933). Działalność społeczna, jaką prowadził, sprowadziła na niego represje i przeniesienie na Polesie (1933). W 1934 roku zawarł związek małżeński z Reginą Nitą (1915-1998). Po roku małżeństwa wyjechał wraz z żoną do Włocławka, gdzie pełnił funkcję sekretarza generalnego Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Wiejskiej (1935), następnie do Piastowa, a na koniec do Warszawy, gdzie uczył w Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki. Miał czworo dzieci: synów Stanisława, Jana i Władysława i córkę Elżbietę. Przed wybuchem wojny wywiózł rodzinę na Polesie. Agresja ZSRR na Polskę 1939 doprowadziła do rozłąki i zesłania rodziny (10 lutego 1940 roku) do obwodu archangielskiego, czego konsekwencją stała się śmierć córki i teściów. Regina Majdańska powróciła do Polski z zesłania w 1955.
W czasie II wojny światowej Walenty Majdański brał udział w oporze cywilnym i tajnym nauczaniu, a po powstaniu warszawskim był więziony w obozie w Pruszkowie.
Po zakończeniu okupacji prowadził wykłady z socjologii rodziny w seminarium Paulinów i Instytucie Katolickim w Częstochowie, a w ramach duszpasterstwa Kościoła katolickiego prowadził odczyty propagujące „bios” i „ethos” rodziny polskiej.