W 1209 Innocenty III przekazał trynitarzom kościół i zabudowania San Tommaso in Formis na wzgórzu Celius w Rzymie. Jan de Matha ustanowił tam jeden z najważniejszych ośrodków zakonu, obejmujący klasztor i szpital przeznaczony dla ubogich, chorych, pielgrzymów oraz uwolnionych jeńców. Założyciel zakonu zmarł w tym miejscu 17 grudnia 1213 i został pochowany w kościele San Tommaso in Formis. Jego szczątki przewieziono w XVII wieku do Hiszpanii.
Nad portalem kompleksu San Tommaso in Formis umieszczono około 1210 roku mozaikę przedstawiającą Chrystusa pomiędzy dwoma jeńcami. Dzieło powstało za życia Jana de Mathy i według tradycji odzwierciedla przekazaną przez niego wizję. Otaczający przedstawienie napis Signum Ordinis Sanctae Trinitatis et Captivorum wskazywał, że wizerunek pełnił funkcję znaku zakonu; motyw ten stał się następnie jego godłem i pieczęcią.
W następnych stuleciach zakon rozwijał działalność redempcyjną i charytatywną. Oprócz organizowania wykupu jeńców trynitarze prowadzili szpitale, przytułki, domy dla podróżnych i placówki duszpasterskie.