Okręt otrzymał nazwę po zdobytym 22 czerwca 1790 roku przez fregatę „Wenus” w czasie bitwy pod Sveaborgiem szwedzkim 64-działowym okręcie liniowym „Rättvisan” (Sprawiedliwość), służącym następnie we flocie rosyjskiej pod oryginalną nazwą zapisaną fonetycznie jako „Ретвизан” („Rietwizan”)W artykule zastosowano transkrypcję „Retwizan” stosowaną w polskiej literaturze (m.in. Jan Gozdawa-Gołębiowski: Od wojny krymskiej do bałkańskiej, Gdańsk 1985; Józef Wiesław Dyskant: Port Artur 1904, Warszawa 1996), w związku z obcym pochodzeniem nazwy własnej.. Nazwę tę, dla upamiętnienia zwycięstwa nad Szwedami, nosiły następnie w rosyjskiej flocie trzy dalsze okręty liniowe: dwa żaglowe wyposażone w 74 armaty i parowo-żaglowy wyposażony w 84 armaty.
Opis konstrukcyjny Konstrukcja i ocena Cramp początkowo proponował pancernik wzorowany na amerykańskim „Iowa”, zwodowanym w jego stoczni w 1896 roku, lecz z uwagi na jego słabe parametry – przede wszystkim prędkość i zasięg, spotkało się to ze sprzeciwem Morskiego Komitetu Technicznego (MTK), który określił podstawowe wymagania dla projektu. Wśród nich była prędkość 18 węzłów i zasięg pływania 8300 mil morskich;