Jacek Laberschek i Marceli Antoniewicz uważali, że kasztelania w Lelowie mogła być bardziej symbolicznym określeniem, związanym z dawnymi tradycjami.
Relokacja, wytyczanie granic oraz nadanie praw miejskich dla nowego miasta Relokacja Lelowa, zapoczątkowana przez Kazimierza Wielkiego, była jednym z najważniejszych wydarzeń w historii miasta. Proces ten nie tylko zmienił fizyczne położenie Lelowa, ale również wpłynął na jego rozwój gospodarczy i społeczny. Relokacja była odpowiedzią na liczne problemy, które trapiły miasto w dotychczasowej lokalizacji, takie jak zagrożenia zewnętrzne oraz ograniczenia przestrzenne, które hamowały jego dalszy rozwój.
Kazimierz Wielki, dostrzegając strategiczne położenie Lelowa na ważnym szlaku komunikacyjnym łączącym Kraków ze Śląskiem i Wielkopolską, zdecydował o przeniesieniu miasta na nowe, bardziej obronne miejsce w zakolu rzeki Białki. Wybór tej lokalizacji nie był przypadkowy – naturalne ukształtowanie terenu zapewniało lepsze warunki obronne, co było kluczowe w średniowieczu, kiedy zagrożenia militarne były powszechne.