306-318; Horst Braunert, "Der römische Provinzialzensus und der Schätzungsbericht des Lukas-Evangeliums" w: Historia: Zeitschrift für alte Geschichte, tom 6, 1957, str. 209-211; K. M. T. Atkinson, "Governors of the Province Asia in the Reign of Augustus" w: Historia: Zeitschrift fur alte Geschichte, tom 7, 1958, str. 314-319. Jednakże A. N. Sherwin-White nadal uważał, że iterum na tej inskrypcji oznacza dwukrotne namiestnictwo Syrii przez anonimowego konsulaA. N. Sherwin-White, Roman Society and Roman Law in the New Testament, Oxford Clarendon Press 1963, str. 163-164. W 1967 Barbara Levick w pełni przedstawiła kandydaturę Pizona Pontifexa jako osobę o której mówi inskrypcjaB. M. Levick, Roman Colonies in Southern Asia Minor, Oxford Clarendon Press 1967, str. 208-210. Także Syme w dwóch swoich kolejnych pracach argumentował za nim.Ronald Syme, "The Titulus Tiburtinus" w: Akten des VI. Internationalen Kongresses für Griechische und Lateinische Epigraphik, München 1972, str. 583-601; idem, The Augustan Aristocracy, Oxford University Press 1989, str. 338-342