O ile wzmianka Józefa Flawiusza nie wywołuje zbyt większych problemów z określeniem okresu gdy Titius miał zarządzać Syrią (ok. 10 p.n.e.), o tyle informacja podana przez Strabona wywołuje wśród historyków niepewność (być może ok. 20 p.n.e.). Taylor uznała, że każdy z nich wspomniał o różnym namiestnictwie Syrii Titiusa. Jednakże zdecydowana większość historyków opowiada się za jednorazowym jego namiestnictwie SyriiNp. Emil Schürer, Geza Vermes, Fergus Millar, The history of the Jewish people in the age of Jesus Christ (175 B.C.-A.D. 135), tom I, Continuum 1973, str. 257; Ronald Syme, The Roman Revolution, Oxford University Press 1939, str. 398, przyp. 1; idem, The Augustan Aristocracy, Oxford University Press 1989, str. 340.
W 1939 Ronald Syme uznał, że możliwe byłoby przypisanie inskrypcji Pizonowi Pontifexowi, choć nadal nie można wykluczyć Kwiryniusza. Kamień tyburtyński mógłby do niego należeć, ale nie mógłby udowadniać dwukrotnego namiestnictwa Syrii, gdyż wojnę o której mówi inskrypcja, czyli w jego przypadku z Homonadensami, prowadził jako legat GalacjiRonald Syme, The Roman Revolution, Oxford University Press 1939, str. 398-399. Kwiryniusz nadal znajdował więc zwolennikówA. G. Roos, "Die Quirinius-Inschrift" w: Mnemosyne, Third Series, tom 9, 1941, str.