Dzięki wysokiej automatyzacji, okręty mogły być obsługiwane już przez załogę w składzie 15 osób. W wariancie patrolowym załoga liczyła 17 osób, a w wariancie uderzeniowym 19 osób, w tym w obu wariantach czterech oficerów. Można było zaokrętować do 10 dodatkowych osób, korzystając także z dodatkowych pomieszczeń w kontenerach. W zależności od misji załoga sięgała 29 osób. W służbie litewskiej oraz portugalskiej załoga została zwiększona do 26 osób, w tym pięciu oficerów.
Uzbrojenie thumb|Armata 76 mm na „Dzūkas” Podstawowym modułem uzbrojenia, stosowanym we wszystkich wojskowych wariantach wyposażenia, jest montowana na dziobie automatyczna armata uniwersalna kalibru 76 mm OTO Melara 3 in/62 Super Rapid w bezzałogowej wieży. Ma ona szybkostrzelność do 120 strz./min, maksymalną donośność 16 km i strzela pociskami o masie 6 kg. Oprócz tego, etatowe uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm.
W wariancie uderzeniowym montowano za nadbudówką moduł ze skierowanymi na przeciwległe burty dwoma poczwórnymi wyrzutniami kontenerowymi pocisków przeciwokrętowych Harpoon. Można było także zamontować mniejszą liczbę wyrzutni (dwie podwójne).