Architekturę okrętów wyróżniał podwyższony pokład dziobowy na ponad połowę długości kadłuba, nisko położony nad wodą pokład rufowy i duża nadbudówka w formie nadbudowy pośrodku, na całą szerokość kadłubaNa podstawie rysunku i fotografii w . Nadbudowa miała pochyłą przednią ścianę i płaskie boczne ściany, zwieńczona była przeszklonym pomostem nawigacyjnym, a w tylnej części połączona była z obudowanym masztem w formie ostrosłupa i niskim kominem. Pokład rufowy otoczony był niskimi nadburciami. Główną innowacją było uzbrojenie i wyposażenie specjalne montowane w zunifikowanych modułach (kontenerach) w czterech gniazdach: jednym na pokładzie dziobowym (typowo zajętym przez moduł z działem) i trzech na pokładzie rufowym. Kontenery miały wymiary: długość 3,5 m, szerokość 3 m, wysokość 2,5 m i wyposażone były we wszystkie potrzebne łącza. Oprócz modułów z uzbrojeniem istniały moduły z uniwersalnym żurawiem okrętowym lub dodatkowymi pomieszczeniami mieszkalnymi lub magazynowymi.
Wyporność pełna okrętów była określona na 480 ts (488 ton). Inne źródła podają wyporność standardową 300 t i pełną 450 t lub wyporność pełną 320 t. Długość wynosiła 54 m, szerokość 9 m, a zanurzenie 2,5 m.