Uważała Flataua za swojego nauczyciela. W 1909 roku pracowała w szpitalu psychiatrycznym Kochanówka pod Łodzią, gdzie była pod wpływem psychiatry Antoniego Mikulskiego. Od 1910 pracowała też w laboratorium neurobiologicznym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (obecnie jest to budynek Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk na Śniadeckich 8), kierowanym przez Edwarda Flataua. Dawała porady na temat wychowania dzieci w Uniwersytecie dla Wszystkich w ramach Sekcji Pedagogicznej. W 1909 roku pracowała w Szpitalu Kochanówka pod Łodzią u Antoniego Feliksa Mikulskiego.
Należała do Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Na zjeździe psychiatrów polskich w Lublinie i Chełmie w 1936 roku wygłosiła referat „O potrzebie przystąpienia do Międzynarodowej Ligi Opieki nad Chorymi padaczkowymi”.
Natalia Zandowa była jedną z założycieli Instytutu Neurobiologicznego im. Edwarda Flataua, który działał do wojny na Puławskiej 41 w mieszkaniu numer 9. Pięć lat po śmierci Flataua, w 1937 roku, w tym lokalu odbyła się pierwsza sesja naukowa, na której jego uczniowie wygłosili szereg przemówień. Materiały te zostały później wydrukowane w Warszawskim Czasopiśmie Lekarskim.