Stanisław Bukowski uczestniczył w pracach komisji Sądu Konkursowego powołanego przez Wojewódzki Komitet Uczczenia Pamięci Marszałka Józefa Piłsudskiego. W rozpisanym w roku 1937 ograniczonym konkursie na opracowanie plastyczne mauzoleum grobów królewskich w Katedrze Wileńskiej, zaprojektowanym w latach 30 XX w. przez prof. Juliusza Kłosa, jego projekt uzyskał I nagrodę, wygrywając z propozycją ówczesnego architekta miejskiego Wilna – Stefana Narębskiego. Projekt został częściowo zrealizowany na krótko przed wojną. Wspólnie z profesorem Romualdem Guttem zaprojektował w duchu umiarkowanego modernizmu budynek Szkoły Powszechnej (1938–1939)Przy ul. Beliny-Prażmowskiego (ob. Liepkalnio)., stadion sportowy (1938) oraz kilka modernistycznych budynków mieszkalnychM.in. wille przy ulicy Dąbrowskiego 14 (ob. Jaksto) i przy ulicy Kamiennej 5 (ob. Akmenu) na terenie Góry Bouffałowej..
Po wybuchu II wojny światowej, w okresie od kwietnia do grudnia 1940 roku zatrudniony był jako pracownik kontraktowy przy pracach związanych z planowaniem i urządzaniem kurortu Kulautuva. Następnie pracował jako główny architekt budowy ziemnego wału regulującego ujście Wilii do Niemna.