Kosmač napisał również naturalistyczny i krytykujący społeczeństwo reportaż pt. Hiša št. 14 (Mieszkanie nr 14) (1934). W utworze tym przedstawił miejskich „rozbitków” w systemie faszystowskim. Przed owym reportażem napisał również nowelę Človek na zemlji (Człowiek na ziemi). W utworze tym Kosmač porusza temat ludności miejscowości Tolmin – miejsca gdzie mieszkają wszyscy ważniejsi bohaterowie i gdzie odgrywają się najważniejsze sceny jego twórczości. Nowela ta jest również dowodem na to, że Kosmač potrafił wyeksponować pewną życiową mądrość, czy pogłębić jakąś filozoficzną myśl. Po raz pierwszy zastosował tutaj skonstruowany na kształt dramatu dialog, a postacie wyróżniały się swoją indywidualnością z charakterystycznym stylem wypowiadania się.
Zbiorem nowel pt. Sreča in kruh (Szczęście i chleb) z 1946, zakończył pierwszy etap swojej twórczości. Znajdują się w nim szkice oraz nowele o następujących tytułach: Sreča (Szczęście) z 1936, Kruh (Chleb) z 1936, Gosenica (Gąsiennica) 1936, Tistega lepega dne (Tego pięknego dnia) (1938), Življenje in delo Venca Poviškaja (Życie i praca Venca Poviškaja (1937) oraz Človek na zemlji (Człowiek na ziemi) z 1935.