Do tytułów, które takie tematy poruszają zaliczyć można na przykład krótkie formy prozatorskie: Božična noč v ječi (Wigilia w więzieniu), Potepuh Najdú (Włóczęga Najdu), V znamenju rojstva in prerojenja (Piętno urodzenia i odrodzenia), Božično pismo iz celice (Świąteczny list z komórki), Velika Nedelja (Wielka Niedziela), Hodil po zemlji sem naši (Chodziłem po naszej ziemi), Kraška simfonija (Symfonia z Krasu; bajka) i inne. Wszystkie te utwory łączy motyw narodowych represji. Narracja jest tutaj w większości przypadków pierwszoosobowa. Większość tytułów ma także znaczenie symboliczne. Swój zmysł szkolił, inspirując się dziełami Ivana Cankara, szczególnie jeśli chodzi o wspomnianą symbolikę.
Motyw prześladowań i oporu narodowego ma miejsce również w nowelach Kosmača pt. Cerkovnik Martin (Kościelny Marcin) (1933), Zločin Bernarda Tula (Zbrodnia Bernarda Tula) z 1934 r., oraz Gosenica (Gąsiennica) (1936).
Gosenica nie jest typowo narracyjna (występuje narracja pierwszoosobowa). Kosmač zrezygnował z wcześniejszych, marzycielskich motywów i scen opisujących Kras. Tytułowa Gosenica i jej zwieńczenie jest metaforą kraju, który lekceważy osobistą wolnością człowieka i godnością narodu. Akcja utworu odbywa się w rzymskim więzieniu.