W roku 1942 opuścił Marsylię, a następnie przez Hiszpanię oraz Portugalię wyjechał do Londynu, gdzie pozostał do marca 1944 roku.

Z Londynu przeniósł się, przez Egipt, do włoskiego miasta Bari, gdzie w marcu 1944 r. przystąpił do jugosłowiańskich partyzantów. W kwietniu 1944 r. przeniósł się z Bari na wyzwolone terytorium regionu Bela Kraijna (Słowenia). Tam w latach 1944–1946 pracował jako urzędnik słoweńskiego sprawozdawcy.

Po zakończeniu wojny był redaktorem w tygodniku „Tovariš”. Związany był także z produkcją filmów w wytwórni filmowej Triglav w Lublanie. Ostatecznie poświęcił się jednak pisarskiej karierze.

Twórczość Początek twórczości Kosmača, a zarazem pierwszy okres jego tworzenia, wiązał się przede wszystkim z myślą narodowowyzwoleńczą. Zainteresowanie jakim darzył naród słoweński wyraźnie widać w artykule pt. V pričakovanju dvanajste ure (W oczekiwaniu na godzinę dwunastą) dotyczącym Srečka Kosovela.

Tematyka początkowej twórczości Kosmača dotyczy imigracji pisarzy, czy też trudności, jakie napotykał jego naród. Jego zbiory mają w większości charakter autobiograficzny, a teksty zawierają myśl narodową.