29 czerwca 1914 podpisał umowę o pożyczce 500 mln lewów od banku Disconto-Gesellschaft na potrzeby wojska. Jak się później okazało, umowa była wyjątkowo niekorzystna dla Bułgarii, co spowodowało posądzenie premiera o korupcję.
Po wybuchu I wojny światowej obrał kurs ku współpracy z Niemcami i Austro-Węgrami, zaś na przełomie sierpnia i września 1915 włączył Carstwo Bułgarii do obozu państw centralnych. W październiku tego samego roku Bułgaria wypowiedziała wojnę Serbii i przystąpiła do działań wojennych na dwóch frontach. Mimo początkowych sukcesów wojsk bułgarskich siły Ententy ostatecznie zaczęły zwyciężać, zmuszając rząd Carstwa do szukania okazji do zawieszenia broni. Jeszcze przed jego podpisaniem Radosławow 21 czerwca 1918 podał się do dymisji, zaś wkrótce po ogłoszeniu wyjątkowo ciężkich dla kraju warunków rozejmu w Salonikach (29 września 1918) wyemigrował do Niemiec. Niedługo potem Partia Liberalna (Radosławiści) rozpadła się, a jej resztki włączyły się do nowo utworzonej Partii Nacjonalno-Liberalnej.