Po 1918 Radosławow nie powrócił już do ojczyzny. W 1922 został zaocznie osądzony i skazany na karę dożywotniego więzienia za klęskę Bułgarii w I wojnie światowej. Ostatnie lata życia spędził w Niemczech, pisząc pamiętniki i utrzymując się z pensji przyznanej mu przez rząd niemiecki. Na krótko przed śmiercią, 29 czerwca 1929, otrzymał ułaskawienie od cara Borysa III. 3 listopada tego samego roku pochowano go z honorami w Sofii.
Funkcje sprawowane przez Radosławowa w Radzie Ministrów Wasił Radosławow zajmował następujące stanowiska w rządach Bułgarii (w porządku chronologicznym)Oficjalna witryna internetowa Zgromadzenia Narodowego Bułgarii. Uwaga: na stronie Zgromadzenia daty do 1916 roku podane są według kalendarza juliańskiego.: w drugim rządzie Petka Karawełowa minister sprawiedliwości (12 lipca 1884 – 24 lipca 1886) w tymczasowym rządzie Petka Karawełowa minister spraw wewnętrznych (24 sierpnia 1886 – 28 sierpnia 1886) w swoim pierwszym rządzie premier (28 sierpnia 1886 – 10 lipca 1887) minister spraw wewnętrznych (28 sierpnia 1886 – 10 lipca 1887) tymczasowo na czele Ministerstwa Finansów (30 listopada 1886 – 10 lipca 1887) w drugim rządzie Konstantina Stoiłowa minister sprawiedliwości (31 maja 1894 – 29 września 1894) tymczasowo na czele Ministerstwa Oświaty Narodowej (31 maja 1894 – 29 września 1894)