W okresie przedwojennym biskup popierał działalność Akcji Katolickiej, Chrześcijańskich Związków Zawodowych i Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego na terenie swojej diecezji. W 1932 roku utworzył Katolicki Związek Zrzeszeń, Instytucji i Zakładów Wychowawczych i Opiekuńczych Diecezji Włocławskiej „Caritas” oraz powołał Bratnią Pomoc Duchowieństwa Rzymskokatolickiego Diecezji Włocławskiej. Z jego inicjatywy w 1932 wzniesiono i oddano do użytku gmach Niższego Seminarium Duchownego. W 1933 powstało w diecezji z inspiracji biskupa czasopismo religijno-społeczne „Tygodnik Polski”. By zapewnić utrzymanie diecezjalnego seminarium duchownego zakupił w 1935 roku majątki Żydowo i Żydówek (przemianowane na Radonie i Jasieńczyk). W grudniu 1938 roku powołał Instytut Wyższej Kultury Religijnej.

W latach 1939–1945 przebywał na emigracji. Wyjechał z Włocławka 6 września 1939 roku. Granicę Polski przekroczył 16 września. Przez Rumunię dostał się na Węgry, gdzie rozpoczął organizację duszpasterstwa dla polskich uchodźców. W 1940 dostał się do brytyjskiej Palestyny, gdzie pracował dla żołnierzy Brygady Karpackiej oraz osiadłych w Palestynie rodaków.