Russell polemizował przede wszystkim z rozwiązaniami kojarzonymi z Alexiusem Meinongiem i Gottlobem Fregem. Meinong dopuszczał szczególny status przedmiotów nieistniejących, natomiast Frege odróżniał sens i denotację wyrażenia. Russell uznał, że właściwa analiza zdań z deskrypcjami pozwala uniknąć zarówno przyjmowania nieistniejących przedmiotów, jak i sztucznego przypisywania denotacji wyrażeniom pustym.
Klasyczne przykłady Obecny król Francji Wyrażenie „obecny król Francji” jest jednym z najbardziej znanych przykładów w teorii deskrypcji. Russell używał go jako przykładu wyrażenia denotującego, które nie denotuje żadnego przedmiotu.
Zdanie „Obecny król Francji jest łysy” nie musi być traktowane jako wypowiedź o jakiejś nieistniejącej osobie. W analizie Russella znaczy ono raczej, że istnieje dokładnie jedna osoba będąca obecnym królem Francji i że ta osoba jest łysa. Ponieważ warunek istnienia i jedyności nie jest spełniony, zdanie jest fałszywe.