Problem pojawia się także przy negacji. Zdanie „Obecny król Francji nie jest łysy” może być interpretowane na dwa sposoby, zależnie od zasięgu negacji i zasięgu deskrypcji. Może znaczyć, że nieprawda, iż istnieje dokładnie jeden obecny król Francji i że jest on łysy; wtedy zdanie jest prawdziwe. Może jednak znaczyć, że istnieje dokładnie jeden obecny król Francji i że nie jest on łysy; wtedy zdanie jest fałszywe.
Autor Waverleya Innym klasycznym przykładem Russella jest wyrażenie „autor Waverleya”. Russell rozważał problem wynikający ze zdania:
„Jerzy IV chciał wiedzieć, czy Scott był autorem Waverleya”.
Skoro Walter Scott był autorem Waverleya, można by sądzić, że wyrażenie „autor Waverleya” wolno po prostu zastąpić nazwą „Scott”. Prowadziłoby to jednak do błędnego wniosku, że Jerzy IV chciał wiedzieć, czy Scott był Scottem. Według Russella problem znika, gdy deskrypcję przeanalizuje się logicznie. Wyrażenie „autor Waverleya” nie jest w tym kontekście zwykłą nazwą własną, lecz częścią bardziej złożonej struktury kwantyfikacyjnej. Zdanie mówi więc o istnieniu dokładnie jednej osoby, która napisała Waverleya, oraz o relacji tej osoby do Scotta.