Geheime Staatspolizei, skr. Gestapo) i Służba Bezpieczeństwa (niem. Sichercheistdienst, skr. SD). W ten sposób dostosowano polskie prawodawstwo karne do wyroków Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze, który uznał za przestępstwo samą przynależność do SS, Gestapo i SD oraz pełnienie wszelkich stanowisk kierowniczych w NSDAP. Jednakże sierpniówka, poprzez jedynie przykładowe wyliczenie organizacji przestępczych, dawała sądom polskim prawo do uznawania za przestępcze również innych organizacji, niewymienionych w wyrokach trybunału norymberskiego. Sądy polskie (w szczególności Najwyższy Trybunał Narodowy oraz Sąd Najwyższy), oprócz organizacji wymienionych w dekrecie, uznały za przestępcze: rząd Generalnego Gubernatorstwa, strukturę organizacyjną nazistowskich obozów koncentracyjnych, Ukraińską Powstańczą Armię (UPA) oraz organizację Selbstschutz. Nowelizacja w zmienionym art. 5 wprowadziła też zasadę, zgodnie z którą działanie lub zaniechanie pod wpływem groźby, rozkazu lub nakazu nie zwalnia od odpowiedzialności karnej (art. 5 § 1), ale w tym przypadku sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary ze względu na osobę sprawcy lub okoliczności czynu (art. 5 § 2) – czyli również rozwiązanie przyjęte w modelu norymberskim.