od podpisania paktu Ribbentrop-Mołotow w sierpniu 1939 r. do wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w czerwcu 1941 r. Jednak w warunkach państwa satelickiego ZSRR, jakim była Polska Ludowa, sierpniówki nie można było stosować do zbrodniarzy sowieckich. Zupełnie nową regulacją był natomiast znowelizowany art. 4, w myśl którego karalny stał się udział w organizacji przestępczej, powołanej lub uznawanej przez władze państwa niemieckiego lub z nim sprzymierzonego albo przez zrzeszenie polityczne, które działało w interesie państwa niemieckiego lub z nim sprzymierzonego. § 1 tego artykułu uznawał tego typu czyn za zbrodnię zagrożoną karą więzienia na czas nie krótszy od lat 3 lub dożywotnio albo karą śmierci. Jako organizację przestępczą w art. 4 § 2 zdefiniowano organizację, która miała na celu popełnianie zbrodni przeciwko pokojowi, zbrodni wojennych lub zbrodni przeciwko ludzkości, albo która, mając inny cel, dążyła do jego osiągnięcia przez popełnianie tego typu zbrodni. Oprócz tego w art. 4 § 3 wyliczono przykładowe organizacje przestępcze, do których już sama przynależność była karalna. Były to: Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, skr. NSDAP) – tylko na stanowiskach kierowniczych, Sztafety Ochronne (niem. Schutzstaffel, skr. SS), Tajna Policja Państwowa (niem.