Okres obowiązywania i nowelizacje Przepisy dekretu obowiązywały w polskim prawie karnym od 13 września 1944 r. Zostały częściowo zmienione dekretem Rządu Tymczasowego Rzeczypospolitej Polskiej z 16 lutego 1945 r. Art. 1 § 1 sierpniówki w brzmieniu po nowelizacji z 1945 r. (dotychczasowa treść art. 1) zarówno za branie bezpośredniego udziału w dokonywaniu zabójstw, znęcaniu się i prześladowaniach (lit. a), jak i za działanie na szkodę osób poszukiwanych lub prześladowanych przez ich ujęcie, wywożenie lub prześladowanie (lit. b) w dalszym ciągu przewidywał karę śmierci jako jedyną możliwą sankcję za te przestępstwa. Po nowelizacji można było skazać na karę śmierci również sprawcę, który działał w inny sposób niż przewidziany w art. 1 § 1 dekretu na szkodę Państwa Polskiego lub osób spośród ludności cywilnej bądź też jeńców wojennych (dodany art. 1 § 2). W tej sytuacji sąd miał jednak możliwość wymierzenia kary więzienia od lat 3 do 15, kary dożywotniego więzienia albo kary śmierci.