Jest to cnota „słusznego środka”, pomiędzy dwoma skrajnościami: rozwiązłością czy niepowściągliwością ( – akolasia) oraz niewrażliwością, niedostatecznym odczuwaniem czy brakiem potrzeb ( – anaisthēsia)Arystoteles, Etyka eudemejska, 1221.. Sophrosyne została tym samym sprowadzona do cielesnego wymiaru i pozbawiona swoich znaczeń politycznych, duchowych czy intelektualnych. W odmiennym znaczeniu cnota pojawia się również w jego Retoryce i Polityce, gdzie w bardziej tradycyjny sposób oznacza umiarkowanie, przeciwstawiane ekscesowi (hybris) i ma charakteryzować ludzi w sile wiekuArystoteles, Retoryka, 1390b 3-4.. Jest to pierwsze odniesienie sophrosyne do retoryki, tym istotniejsze, że pisma retoryczne Arystotelesa były główną drogą recepcji nauki o cnotach głównych (kardynalnych) przez kulturę starożytnego Rzymu, a później do autorów średniowiecznych i renesansowych.