Wazy tego okresu uwidaczniają pewne wpływy stylu korynckiego, jednak nie jest to dominujące.
Ceramika koryncka Styl wczesny protokoryncki (720–690 r. p.n.e.) Korynt zapoczątkował to, co do historii przeszło jako styl orientalizujący i to Korynt przez blisko 100 lat dominował na rynku ceramicznym. Inne regiony czerpały mniej lub więcej z osiągnięć Koryntu. Około 720 roku p.n.e. pojawiły się pierwsze swobodne elementy roślinne inspirowane zdobnictwem importowanych ze wschodu tkanin. Z czasem pojawiły się elementy zwierzęce, jak ptaki i lwy.
Styl protokoryncki dojrzały (690–650 r. p.n.e.) Na początku VII w. p.n.e. nastąpił przełom w ceramice. Garncarze korynccy zapoczątkowali technikę czarnofigurową. Był to niewątpliwie ważny krok naprzód. Nowy sposób polegał na malowaniu pokostem sylwetki i wykonaniu następnie ostrym narzędziem modelunku oraz wypaleniu naczynia. Efekty kolorystyczne widać było dopiero po wyjęciu naczynia z pieca. Początkowo rycie ograniczało się do kilku kresek. Z czasem linie zaczęły pojawiać się jeszcze częściej, a rysunki znacząco nabrały jakości. Dobrym przykładem obrazującym ten postęp jest aryballos tzw. Macmillana „Walczący hoplici”, jak wskazuje tytuł na naczyniu znajduje się rysunek przedstawiający dwóch nacierających na siebie ciężkozbrojnych żołnierzy.