Aragon podkreśla przy tym fakt, że o jego przemianie przesądziły nie rozważania teoretyczne ani rozmowy z działaczem socjalistycznym Vinetem, a osobiste przeżycia.
Postać Edmunda Barbentane Drogę odwrotną przechodzi Edmund, początkowo student medycyny i sympatyk sztuki, gotowy zarabiać na życie ciężką pracę, który traci wszystkie ideały pod wpływem dążącego jedynie do bogacenia się środowiska. Uosobieniem cech tego środowiska jest w utworze Joseph Quesnel - bezwzględny wobec swoich pracowników amoralny rozpustnik. Cechy te, w toku akcji, Edmund bezrefleksyjnie przejmuje. Tworząc tę postać, Aragon nawiązywał do dziewiętnastowiecznych francuskich bohaterów literackich, którzy przybywali z prowincji do Paryża w celu zrobienia kariery: Juliana Sorela i Eugeniusza de Rastignaka. Podkreślał jednak, że współcześni arywiści nie potrzebują już energii i kreatywności, jakiej nie odmawiał postaciom z powieści Balzaka i Stendhala.