Głowa osadzona jest na średniej długości szyi, szerokiej przy piersi. A więc i pierś jest szeroka, dobrze wysklepiona i dość nisko osadzona. Te cechy budowy są charakterystyczne dla większości gołębi barwnych z Saksonii. Ponadto saksońskie białogony mają szerokie plecy, zwarty ogon, a także szerokie skrzydła, dobrze przylegające do dość długich pleców. Chociaż stoją na stosunkowo wysokich nogach, głęboko osadzonych w korpusie, to jednak dzięki bogatym w pióra łapciom, nie wydają się być gołębiami wysokimi. Te wszystkie cechy czynią białogony saksońskie gołębiami eleganckimi i harmonijnie zbudowanymi. Za krótkie łapcie oraz braki w upierzeniu łapci uważa się za duży błąd.
Rysunek i kolory U gołębi należących do grupy 5 (barwne), prawidłowy rysunek oraz jakość kolorów odgrywają niebagatelną rolę. Należy zwracać szczególną uwagę na rysunek i barwę saksońskich białogonów. U saksońskich białogonów biały jest ogon i pokrycie ogona, ponadto czółko, które nie powinno być ani za małe, ani też za duże. Białe cętki na głowie oraz brak białego czółka uważa się za dużą wadę w upierzeniu. Za błąd uważa się także mniej niż dwanaście białych sterówek w ogonie. Zwracać należy również uwagę na granicę pomiędzy bielą ogona a kolorowym upierzeniem na plecach.