Settingi ahistoryczne wykorzystują historyczne epoki jako punkt wyjścia, lecz wprowadzają elementy nieobecne w rzeczywistości, takie jak magia, zjawiska nadprzyrodzone, alternatywna historia lub zaawansowane technologie. Historia pełni w nich rolę tła dla fikcyjnych wydarzeń, które mogą znacząco zmieniać przebieg dziejów lub pozostawać ukryte przed zwykłymi ludźmi. Trzecią kategorię stanowią settingi inspirowane historią. Nie są one osadzone w rzeczywistym świecie, lecz czerpią z konkretnych epok ich estetykę, motywy kulturowe, organizację społeczną i konflikty polityczne. W efekcie powstają fikcyjne światy, które zachowują wyraźne podobieństwa do historycznych pierwowzorów, jednocześnie pozostając autonomicznymi kreacjami fantasy lub fikcji przygodowej.
Horror Światy grozy, takie jak Call of Cthulhu, pojawiły się na początku lat 80. XX wieku, tworząc połączenie horroru fantasy i współczesnego thrillera. W takich światach nacisk kładziono zwykle na organizacje i społeczności, w których na ogół zwyczajni ludzie stają do walki z wrogimi siłami nadprzyrodzonymi. Inny nurt horroru odwracał tę perspektywę, czyniąc bohaterami postacie będące istotami nadnaturalnymi, takimi jak wampiry i wilkołaki. Popularność tego podejścia wzrosła w latach 90.