Zwolennicy pozostania w ramach UDF (Alain Lamassoure, Renaud Donnedieu de Vabres) utworzyli wówczas Biegun Republikanów, Niezależnych i Liberałów (Pôle républicain indépendant et libéral). W 1998 z UDF usunięto kilku posłów (wśród nich Charles’a Millona), którzy w regionach weszli w nieformalne porozumienia z Frontem Narodowym.
29 listopada 1998 w ramach partii doszło do fuzji pomiędzy Siłą Demokratyczną, Biegunem Republikanów, Niezależnych i Liberałów oraz frakcją „bezpośrednich członków UDF” (Adhérents directs de l'UDF). Grupy te formalnie przestały istnieć, a unia została ugrupowaniem jednolitym, określanym jako Nowa UDF (Nouvelle UDF). Wciąż współpracujące z nią Partia Ludowa na rzecz Demokracji Francuskiej i Partia Radykalna uzyskały status autonomicznych ugrupowań stowarzyszonych.