thumb|Bastion Przez następne dwa lata sytuacja wojenna rozwijała się na korzyść Francji. Brytyjczycy utracili Fort Oswego, który był najlepszą bazą dla potencjalnego ataku przeciw Fortowi Niagara. Jednak w roku 1758 szala przechyliła się na korzyść Brytyjczyków. Co więcej, Irokezi przestali być neutralni i zaczęli wspierać wojska brytyjskie.
W tej sytuacji było jasne, że atak na Fort Niagara był nieunikniony. Chociaż Brytyjczycy mieli przewagę liczebną, Francuzi przygotowali się najlepiej jak mogli. Kapitan Pouchot został ponownie wyznaczony na dowódcę fortu, do którego przybył w kwietniu 1759 z rozkazem utrzymania się za wszelką cenę. W lecie 1759 amerykańska ekspedycja przeciwko fortowi pod dowództwem generała Johna Prideaux wyruszyła z Albany. Po pozostawieniu części sił dla odbudowy Fortu Oswego, armia składała się z 2000 regularnych żołnierzy i 1500 sojuszniczych Irokezów. Armia popłynęła na łodziach wzdłuż południowego brzegu jeziora Ontario i wylądowała w okolicach Fortu Niagara 6 lipca 1759.