W czerwcu 1726 flotylla francuska przypłynęła jeziorem do ujścia rzeki i rozpoczęła budowę fortu. Składał się on z dużego kamiennego domu otoczonego drewnianą palisadą. Starano się wybudować silną, ale niezbyt groźnie wyglądającą placówkę, by nie złamać w zbyt oczywisty sposób porozumienia z Irokezami. Budynek ów, zwany Domem Pokoju, zachował się do dziś i jest najstarszą budowlą na terenie obecnego fortu. Wraz z budową fortu Francuzi nareszcie osiągnęli swój cel, zdobywając kontrolę nad ważnym szlakiem komunikacyjnym i tym samym odcinając kolonie brytyjskie od najwygodniejszego szlaku wodnego w głąb Ameryki.
thumb|Dom Pokoju thumb|Dom Pokoju z bliska – widać zamaskowane działa na najwyższym piętrze Z początku garnizon francuski był stosunkowo mały, gdyż neutralność Irokezów nie pozwalała armiom brytyjskim zaatakować fortu i również nie dawała Francuzom wielkich możliwości prowadzenia stamtąd działań przeciwko koloniom brytyjskim. Tak więc fort pozostał na uboczu wojny o sukcesję austriacką między Francją i Wielką Brytanią w latach 1744–1748. Przez te lata fort był jednak stopniowo rozbudowywany. Załoga składała się z jednej kompanii żołnierzy.