Wiosną 1827 znalazł się wśród założycieli spółki wydawniczej Drukarnia A. Gałęzowskiego i Kompania. Drukarnia w ciągu dziesięciu lat wydała sto szesnaście pozycji, w tym serię Biblioteka Pisarzów Polskich (dziewiętnaście tomów) i czasopismo prawnicze Themis.

W maju 1827 Tarczewski odkupił od ministra sprawiedliwości Królestwa Polskiego Ignacego Sobolewskiego zadłużone dobra Komorów i Sokołów w powiecie błońskim wraz z kolatorstwem parafii w Pęcicach.

Tarczewski bronił polskich konspiratorów w procesach politycznych. W pierwszym procesie Towarzystwa Patriotycznego, gdzie jako główny oskarżony przed sądem wojennym występował Walerian Łukasiński, Tarczewski bronił Mikołaja Dobrzyckiego; w drugim procesie, toczonym już przed Sądem Sejmowym, był obrońcą prezesa Towarzystwa Stanisława Sołtyka. Za stanowcze wystąpienia w tym procesie Tarczewskiego ukarano upomnieniem, zarzucając mu obrazę prokuratora Onufrego Wyczechowskiego, niemniej jednak jako obrońca wykazał się on skutecznością;