Po utworzeniu w 1815 roku Królestwa Polskiego zmienił działalność na praktykę adwokacką. W 1816 roku został mecenasem przy Sądzie Najwyższej Instancji. Występował jako pełnomocnik rodzin arystokratycznych.
W latach 1818–1830 był pełnomocnikiem Wydziału Skarbowego oraz Kas Urzędu Municypalnego miasta stołecznego Warszawy. Równocześnie był w latach 1823–1830 asesorem w Radzie Ogólnej Dozorczej Szpitali. Był członkiem Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji, w ramach której działał w Komisji Miast i pełnił w latach 1824–1830 funkcję radcy prawnego w Sekretariacie Generalnym.
W 1820 roku podjął wraz z Janem Olrychem Szanieckim nieudaną próbę założenia w Pińczowie Towarzystwa Rolniczo-Handlowego. Projekt tej organizacji stał się później pierwowzorem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
Reprezentował w postępowaniu Tadeusza Matuszewicza. W 1826 roku, występując w imieniu Anieli Pauliny Popławskiej, nieślubnej córki bankiera Macieja Łyszkiewicza, wygrał proces o spadek po nim. W 1827 roku uczestniczył w procesie o przejęcie części ordynacji myszkowskiej przez Jana Olrycha Szanieckiego.