Gdy 21 Dywizja Pancerna ruszyła na Minqar Qaim, 2 Dywizja Nowozelandzka została otoczona, ale wyrwała się z okrążenia w nocy z 27 na 28 czerwca bez poważniejszych strat i wycofała się na wschód.
thumb|Rommel w Afryce Północnej, czerwiec 1942 Auchinleck zaplanował drugą pozycję opóźniającą w Fuce, około 48 km na wschód od Matruh, i o 21:20 wydał rozkaz wycofania się na nią. Zamieszanie w komunikacji spowodowało jednak wycofanie się dywizji od razu na pozycję El Alamein. X Korpus, po nieudanej próbie obrony pozycji na skarpie, nie miał kontaktu z 8 Armią od 19:30 do 4:30 następnego ranka. Dopiero wtedy dowództwo korpusu odkryło, że wydano im rozkaz wycofania się. Odwrót XIII Korpusu odsłonił południową flankę X Korpusu na wybrzeżu w Matruh, a jego linia odwrotu została zagrożona przez przecięcie drogi przybrzeżnej 27 km na wschód od Matruh. Żołnierze otrzymali rozkaz przebicia się na południe przez pustynię, a następnie skierowania się na wschód. Auchinleck nakazał XIII Korpusowi udzielenie wsparcia, lecz ten nie był w stanie tego zrobić. O godzinie 21:00 28 czerwca X Korpus – zorganizowany w grupy brygadowe – skierował się na południe. W ciemnościach panowało spore zamieszanie, zwłaszcza gdy alianci natknęli się na jednostki wroga, które zostały zatrzymane na noc.