thumb|left|Włoska bateria przeciwlotnicza w Mersa Matruh w czerwcu 1942 Podczas przygotowywania pozycji pod El Alamein, Auchinleck prowadził zdecydowane działania opóźniające, najpierw w Mersa Matruh w dniach 26–27 czerwca, a następnie w Fuce (w mian. Fuka) 28 czerwca. Późna zmiana rozkazów spowodowała pewne zamieszanie w formacjach wysuniętych (X i XIII Korpus) i rozdarcie pomiędzy chęcią zadania strat wrogowi a zamiarem, by nie ugrzęznąć na pozycji w Matruh, lecz wycofać się w porządku i zachowując zdolność do walki. Rezultatem była słaba koordynacja pomiędzy dwoma wysuniętymi korpusami i jednostkami w ich obrębie. Późnym wieczorem 26 czerwca niemiecka 90 Dywizja Lekka i 21 Dywizja Pancerna zdołały przedostać się przez pola minowe w centrum frontu. Wczesnym rankiem 27 czerwca, wznawiając natarcie, 90 Dywizja Lekka została zatrzymana przez artylerię brytyjskiej 50 Dywizji. Tymczasem 15. i 21 Dywizja Pancerna nacierały na wschód powyżej i poniżej skarpy. 15 Dywizja Pancerna została zablokowana przez 4 Brygadę Pancerną i 7 Brygadę Motorową, ale 21 Dywizja Pancerna otrzymała rozkaz ataku na Minqar Qaim. Rommel nakazał 90 Dywizji Lekkiej wznowienie natarcia, wymagając od niej przecięcia drogi nadbrzeżnej za pozycjami 50 Dywizji do wieczora.