Mohammed al-Senoussi był wierny Rabihowi; w roku 1891 zabił francuskiego badacza Paula Crampela w Dar Banda, a Rabih zabrał broń należącą do ekspedycji.
Na południowy wschód od Jeziora Czad zaatakował w roku 1892 państewko Baguirmi oskarżając mbangę (króla) Gaouranga o poddanie się pod protektorat „niewiernych”. Oblegał Gaouranga przez kilka miesięcy w Mandżaffie, by wreszcie zmusić go do opuszczenia swej stolicy, która została zburzona w marcu następnego roku.
Władca Borno W tym samym 1893 roku Rabih zwrócił się ku shehu (królowi) Kanem-Bornu Hashimowi ibn Omarowi. Borno był regionem Sahelu sięgającym tradycją wstecz aż do średniowiecza. W omawianym okresie to afrykańskie imperium dysponowało 80 tysiącami wojowników, w ogromnej większości niewolników dowodzonych przez niewolników, i wyraźnie chyliło się ku upadkowi.
Idąc na Borno Rabih wziął do niewoli sułtana państewka Karnak Logone (dzisiaj Logone-et-Chari), który gościnnie otworzył mu wrota swej stolicy Kousséri. Hashim, shehu Borno, wysłał przeciw Rabihowi 15 tysięcy ludzi, ale ten pokonał ich w maju pod Am Hobbio (na południe od Dikoa), a następnie we wrześniu pod Legaroua na czele zaledwie 2000 konnych.