Hashim zbiegł na północny brzeg rzeki Komadougou skąd próbował negocjować, ale został zamordowany za podszeptem własnego bratanka Muhammada ibn Abi Bakra al-Amina (zwanego Kiyari), który natychmiast objął tron i zdecydował walczyć przeciw Rabihowi. Oba wojska spotkały się pod Gashegar, dwa dni marszu od Kuki, stolicy kraju; w krótkim zwarciu Kiyari pobił Rabiha i wziął jego obóz. Następnego dnia Rabih zebrał rozproszone wojsko i kazał dać 100 batów wszystkim oficerom, nie wykluczając swego ukochanego syna Fadlallah, a oszczędzając jedynie Boubakara, który wykazał się w bitwie wyjątkowym męstwem. Po takiej nauczcie nakazał zwycięską kontrofensywę; Po walce Kiyari, który nie chciał uciekać, został schwytany i ścięty. Miasto Kuka zostało splądrowane i spalone.
Rabih uczynił stolicą Dikoę i wzniósł tam swój pałac, który po kilku latach stał się siedzibą francuskiego gubernatora, Emile’a Gentila.
Dążąc do modernizacji swej armii Rabih podjął w 1895 próbę zawarcia porozumienia z brytyjską Królewską Kompanią Nigeryjską (ang. Royal Niger Company) w Yoli na dostawę prochu i amunicji, ale bez skutku.