W październiku 1918 został członkiem zarządu stowarzyszenia Polski Związek Pracy – zrzeszał on ugrupowania prawicowe: Chrześcijańską Demokrację oraz Narodowy Związek Robotniczy. W tym samym czasie objął stanowisko jednego z wiceprezesów Komisji Organizacyjnej Związku Miast Królestwa Polskiego.
Skulski był zdania, że Polacy w Łodzi powinni przejmować władzę z rąk niemieckich stopniowo. W nocy z 11 na 12 listopada 1918 wynegocjował kapitulację garnizonu niemieckiego stacjonującego w Łodzi. W październiku i listopadzie 1918 współdziałał w tworzeniu polskich organów wojskowych i porządkowych. Skulski popierał Główny Urząd Zaciągu do Polskiej Siły Zbrojnej. Na jego polecenie 10 listopada 1918 gen. Stanisław Suryn-Masalski rozpoczął organizację polskiej milicji miejskiej, współpracował też w formowaniu pierwszego łódzkiego pułku piechoty (tworzył go wysłany przez Radę Regencyjną płk. Albin Jasiński).
W listopadzie 1918 Skulski był pośrednikiem pomiędzy Radą Żołnierską złożoną z żołnierzy garnizonu niemieckiego w negocjacjach z przedstawicielami Polaków zamieszkujących Łódź, których przedmiotem było wycofanie okupantów z miasta. W odezwie Do obywateli m.