Na przełomie 1942 i 1943 zespolono również wojskowy wymiar sprawiedliwości z cywilnym, co spowodowało iż kompetencje Wehrmachtu dotyczące czynów karalnych natury politycznej przekazano Trybunałom Ludowym i cywilnym sądom specjalnym. Intensyfikacja polityki odstraszania potencjalnych przeciwników reżimu nazistowskiego w armii, spowodowała w końcu powołanie dekretem Hitlera z 21 czerwca 1943, osobnego sądu specjalnego dla Wehrmachtu.

Sąd specjalny w latach II wojny światowej Do momentu wybuchu II wojny światowej, kompetencje i zakres działalności sądów specjalnych systematycznie rozszerzano, co przyczyniło się do ugruntowania ich terrorystycznego charakteru. Po wprowadzeniu przez pełnomocnika do spraw administracji Rzeszy, Wilhelma Fricka, kolejnego rozporządzenia z dnia 21 lutego 1940 – aparat sądownictwa specjalnego został rozszerzony uzyskując w końcu następujące cechy: Sąd specjalny mógł być powoływany przy każdym albo przy kilku sądach okręgowych. Prokurator uzyskał możliwość wnoszenia oskarżenia do sądu specjalnego, gdy tylko uznał przestępstwo za szczególnie ciężkie bądź zagrażające porządkowi lub bezpieczeństwu publicznemu. Proces odbywał się w trybie przyspieszonym, wyznaczenie rozprawy głównej następowało natychmiast (na wniosek prokuratora). Rozprawa główna odbywała się po 24 godzinach lub natychmiast – gdy