Zakres działalności sądów specjalnych rozszerzono po wyroku Sądu Rzeszy w procesie o podpalenie Reichstagu, który odbył się w dniach 21 września–23 grudnia 1933 – naziści wykorzystali werdykt do pozbawienia Sądu Rzeszy prawa do sądzenia spraw w zakresie zdrady głównej i zdrady kraju. W tym celu powołano 24 kwietnia 1934 osobne sądy specjalne – Trybunały Ludowe (niem. Volksgerichtshof). W składzie Trybunału Ludowego było 5 sędziów, w tym 2 zawodowych i 3 honorowych (zwykle mianowani przez Hitlera wyżsi oficerowie SS lub SA), a od jego wyroku nie było odwołania. Od 1 grudnia 1936 Trybunał Ludowy sądził także sprawy o sabotaż gospodarczy. Po utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw, Trybunały Ludowe od 14 kwietnia 1939 były wykorzystywane do zwalczania czeskiego ruchu oporu, a od dnia 10 grudnia 1941 sądziły także sprawy o szpiegostwo. 15 marca 1940 w Rzeszy działało 55 sądów specjalnych, w tym 12 znajdowało się na okupowanych ziemiach polskich wcielonych do Rzeszy (gdzie działały w siedzibach władz regencyjnych).