15 kwietnia 1922 II dywizjon odmaszerował do Siedlec, gdzie został włączony w skład 9 pułku artylerii ciężkiej jako jego III dywizjon. Po odejściu II/8 pac, dowództwo pułku i 16 dac zostały przeniesione z Torunia do Grudziądza. W lipcu 1923 cały pułk został przeniesiony z Grudziądza do Torunia. Tam 16 dac został przemianowany na I dywizjon, a 15 dac na II dywizjon. W 1923 w skład pułku wchodziły: dowództwo, trzy dywizjony artylerii ciężkiej po trzy baterie, kadra oddziału łączności i kadra baterii zapasowej.
Na podstawie rozkazu wykonawczego o organizacji artylerii na stopie pokojowej, z 27 listopada 1925, został zorganizowany III dywizjon. Rozkazem z 30 stycznia 1928 skadrowano, w terminie do 15 lutego, trzy baterie (3, 6 i 9). Na podstawie rozkazu z 13 stycznia 1930 po raz kolejny dokonano reorganizacji pułku. W myśl rozkazu, dywizjony I i II składały się z dwóch baterii 155 mm haubic, natomiast III dywizjon z dwóch baterii 105 mm armat.
W 1937 pułk wydzielił ze swojego składu jedną baterię dla nowo powstałego 26 dywizjonu artylerii ciężkiej, a do grudnia tego roku odtworzył 7 baterię.