Pod Horodcem I/1 baterii skutecznie zwalczał bolszewicką artylerię i pociągi pancerne, a 2 bateria w znaczący sposób przyczyniła się do odbicia Małoryty. Działania w rejonie Horodca były ostatnimi walkami 16 dywizjonu artylerii ciężkiej. Po podpisaniu rozejmu dywizjon skierowany został na odpoczynek do rejonu Baranowicz. Pod koniec grudnia dywizjon powrócił do Torunia.
Bilans walk Na polu walki zginęło lub zmarło z ran 36 żołnierzy, w tym jeden oficer. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari został kpt. Teofil Szadziński. Ponadto 14 oficerów i 48 szeregowych zostało odznaczonych Krzyżem Walecznych.
Pułk w okresie pokoju Formowanie i zmiany organizacyjne 8 pułk artylerii ciężkiej został sformowany 12 października 1921 w wyniku z połączenia 4, 15 i 16 dywizjonów artylerii ciężkiej. Dowódcą jednostki został pułkownik Czesław Bzowski, dotychczasowy dowódca XVI Brygady Artylerii. Początkowo dowództwo pułku i 16 dac stacjonowało w Toruniu, natomiast 15 dac i 4 dac w Grudziądzu. Po włączeniu w skład pułku 4 dac został przemianowany na I/8 pac, a w grudniu 1921 na II/8 pac. Dotychczasowa bateria zapasowa 4 dac pozostała w Kaliszu i weszła w skład 25 pułku artylerii polowej, jako kadra baterii zapasowej.