Podczas podróży musiała nawiązać rozległą sieć kontaktów. Historycy sztuki wskazują na związki z Hildesheim, Trewirem i Kolonią. Z Koblencji sprowadziła relikwie św. Florinusa, a z Lyonu św. Marsusa. Klasztorowi Einsiedeln ofiarowała dobra, które odziedziczyła po matce. W dokumentach tego opactwa jest wspominana jako dobrodziejka z tytułem ducissa (księżna). Anglosaski kronikarz Æthelweard, z którym korespondowała, zredagował dla niej swoją kronikę zawierającą w istocie tłumaczenie Kroniki anglosaskiej na łacinę.
Działalność Matyldy miała na celu upamiętnienie zmarłych członków jej rodziny. Jest to szczególnie widoczne w kronice Æthelwearda, w której autor kładzie nacisk na powiązania genealogiczne. Już we wstępie wspomina swoje i Matyldy pochodzenie od króla Ethelwulfa z Wesseksu.
Matylda jako polityk Opactwo w Essen było opactwem cesarskim podobnie jak Gandersheim i Quedlinburg. W tych fundacjach opatki pochodziły z cesarskiej rodziny. Źródła nie wspominają, by Matylda, tak jak jej ciotka opatka Matylda z Quedlinburga i brat Otton, brała udział w wyprawie ich stryja cesarza Ottona II do Włoch. Potwierdzony jest natomiast jej udział w pogrzebie zmarłego w Italii brata, który spoczął w kościele św. Piotra i Aleksandra w Aschaffenburgu.