Zapewne już w chwili oddania do klasztoru Matylda była przewidywana na przyszłą opatkę. Jeśli nie wówczas, to najpóźniej stało się to w 966, gdy Otto I ofiarował zakonnicom dobra, które były prawdopodobnie podarunkiem z okazji wstąpienia Matyldy do wspólnoty zakonnej. Przyszła opatka kształciła się w klasztorze posiadającym bibliotekę zaopatrzoną, oprócz ewangeliarza, także w dzieła Prudencjusza, Boecjusza i Alkuina. Spośród autorów świeckich miała do dyspozycji Terencjusza i innych klasyków. Matylda została zatem dobrze przygotowana do pełnienia roli opatki. Z inskrypcji na relikwiarzu św. Maura wiadomo, że potrafiła pisać łacińskie wiersze i trochę znała grekę.
Matylda jako opatka Dokument wystawiony w Akwizgranie 23 lipca 973 po raz pierwszy wymienia Matyldę jako opatkę. Miała wówczas zaledwie 24 lata. W tym wieku tylko osoby pochodzenia dynastycznego mogły osiągnąć najwyższy urząd w klasztorze.
Działalność Matyldy nie ograniczała się do murów opactwa. Oprócz podróży do Akwizgranu, odbyła również w 982 podróż do Aschaffenburga, w 990 do Heiligenstadt, w 997 do Dortmundu i Thorr. Przypuszcza się również, że pojechała w 986 do Moguncji na pogrzeb matki.