Kolejną wygraną odniósł po dyskwalifikacji Rosberga w Anderstorp. Później stanął na najniższym stopniu podium na torze Norisring, odniósł dwa kolejne zwycięstwa na torach Nürburgring i w Diepholz oraz dwa drugie miejsca podczas kolejnego wyścigu na Nürburgringu i Österreichring. Na Silverstone finiszował jako trzeci za Rosbergiem i Eje Elghiem. Odniósł kolejną wygraną na torze Zolder, a w ostatnim wyścigu sezonu na Hockenheim ponownie był drugi.
Punkty zdobywane podczas wyścigów liczyły się do różnych mistrzostw. 112 punktów w Złotym Pucharze wystarczyły mu na zdobycie mistrzostwa (wyprzedził Kenertha Perssona, Elgha i Rosberga). W mistrzostwach Castrol GTX był drugi za Rosbergiem, który zdobył 127 punktów w porównaniu do jego 102 punktów. Także w mistrzostwach Niemiec Keke okazał się lepszy o 9 punktów zdobywając ich 121. Mikko dowiódł jednak, że jest jednym z najlepszych młodych kierowców w Europie.
W 1975 Kozarowitzky po raz pierwszy w karierze, startując w jedenastej rundzie Amerykańskiej Formuły Super Vee, wziął udział w wyścigu poza Europą. Na torze w Daytona, w Loli T324 wystawionej przez Freda Operta, Mikko wywalczył czwartą pozycję. Dziesięć punktów zdobytych podczas tego wyścigu dało mu 32.