W ciągu 1971 i 1972 r. jego aktywność w wyścigach ograniczyła służba wojskowa w Finlandii. W 1972 wziął jednak udział w kilku rundach Formuły Super Vee. W "domowym" wyścigu na Keimoli, gdzie finiszował na piątym miejscu, zdobył jedyne punkty. W mistrzostwach wygranych przez Menfreda Schurtiego, został sklasyfikowany na czternastym miejscu.
W 1973 r. Mikko nie uczestniczył w żadnym wyścigu, powrócił jednak rok później w samochodzie Lola T320. Wziął udział w rundzie Złotego Puchar Formuły Super Vee na torze Keimola, której nie ukończył. W 1975 r. zdecydował się na krok w kierunku bardziej poważnej kariery. Pierwszy pełny sezon w Formule Super Vee w samochodzie Lola T324 zapewnił mu zespół ATS.
Dzięki bardziej poważnemu podejściu i pewniejszemu wsparciu finansowemu Mikko dowiódł swojej wartości już od pierwszego wyścigu. Na torze Nürburgring (w wariancie Betonschleife) finiszował na drugim miejscu za Keke Rosbergiem, ustanawiając jednocześnie rekord okrążenia. Na drugiej pozycji ukończył także wyścig w Aspern i niezaliczany do mistrzostw w Sembach. W Salzburgu natomiast odniósł pierwsze zwycięstwo. Potem ponownie ustanowił rekord okrążenia i ponownie finiszował drugi na Nürburgringu.