Longobardowie zawarli z kaganem awarskim traktat, zgodnie z którym Awarowie mogą zająć opuszczoną przez nich Panonię, z tym zastrzeżeniem że w ciągu 200 lat Longobardowie zachowają prawo powrotu do Panonii i Noricum, gdyby tak postanowili w przyszłości.
Już w 569 Bajan zażądał wznowienia wypłaty trybutu zawieszonego w 565 roku oraz wydania Awarom Sirmium, oddanego przez Gepidów w obliczu wojny z Longobardami Cesarstwu. Gdy cesarz zwlekał z odpowiedzią Bajan wysłał 10 tysięcy Kutigurów na Dalmację. W 570 roku, po nowych starciach, cesarz zawarł z kaganem pokój, w którym uznawał osiedlenie się Awarów na Nizinie Węgierskiej. W tym czasie Sklawini mieszkający nad dolnym Dunajem i uznający dotąd zwierzchnictwo Awarów, podburzeni przez jednego ze swych wodzów Dobrętę, odmówili dalszego płacenia trybutu Awarom a posłów awarskich zamordowali. W 575 Bajan podjął się w zamian za roczny trybut w wysokości 80 tysięcy sztuk złota bizantyjskiego spacyfikować Sklawinów nękających również ziemie Cesarstwa. W 578 roku, przepuszczeni przez terytorium bizantyńskie, Awarowie uderzyli w sile obliczanej przez kronikarzy na 100 000 wojowników na ziemie sklawińskie. Wydaje się, że Awarom nie udało się trwale podporządkować sobie Sklawinów. Nie to zresztą było głównym celem ich wodza w tym czasie.