Zajęcie Panonii Awarowie jako koczownicy koniecznie potrzebowali schronienia i strawy dla swoich trzód, ale droga do Panonii była zamknięta przez nieprzebyte góry porośnięte gęstym lasem, jakimi były Karpaty. Zimą 566-567 Alboin, wódz Longobardów oraz szwagier Sigeberta wysłał do Bajana posłów, z misją przekonania go do wspólnych działań przeciw Gepidom, zamieszkującym wschodnią część Niziny Węgierskiej w dorzeczu Cisy. W zamian za 1/10 bydła longobardzkiego i udział w łupach po połowie Awarowie zdecydowali się podjąć akcję wspomagającą Longobardów na prawym brzegu Dunaju. W roku 567 królestwo Kunimunda najechano z dwóch stron: z zachodu zaatakowali Longobardowie, od południa przeprawiwszy się przez Dunaj za zgodą Bizancjum, Awarowie. Po rozbiciu Gepidów koczownicy awarscy nie wrócili już nad dolny Dunaj. W roku 568 Alboin oraz jego Longobardowie, wsparci przez oddziały skonfederowanych z Awarami Kutigurów, najechali Italię.