W latach okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej kościół św. Krzyża został przeznaczony na potrzeby duszpasterskie niemieckich wiernych, co nastąpiło w związku z przyjęciem przez okupanta teorii o germańskim pochodzeniu mieszkańców miasta i chęcią przekazania Niemcom najstarszej świątyni w mieście. 7 lipca 1942 została przy nim powołana przeznaczona dla Niemców nowa parafia. Jej proboszczem z nominacji biskupa Adama Stefana Sapiehy został ks. Kurt Bensch. Kościół św. Krzyża 1 września 1942 został przekazany formalnie nowej niemieckiej parafii przez parafię Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Niemieckojęzyczna parafia św. Krzyża funkcjonowała do 1945, a jej proboszcz w styczniu 1945 wyjechał do Niemiec.
Architektura Kościół jest budynkiem orientowanym, wykonanym z kamienia pokrytego tynkiem. Obiekt złożony jest z prostokątnej, wydłużonej nawy głównej o długości 20 m i szerokości 9 m, jak również prezbiterium, które z wschodniej strony kościoła połączone zostało z absydą. Prezbiterium razem z absydą posiada 18,6 m długości oraz 7 m szerokości. Do północnej strony nawy dostawiona została wieża, natomiast od strony zachodniej – przedsionek.