Do północnej części prezbiterium przylega zakrystia, natomiast od jego południowej strony wzniesiona została kaplica Ogrójca.
Obszar nawy i prezbiterium został przykryty spłaszczonym kolebkowym sklepieniem pozornym, natomiast absydę wyposażono w wykonaną z drewna kopułę. Dachy kościoła są wysokie i spadziste, pokryte gontem. Ponad dachem wynosi się sygnaturka o ośmiobocznym kształcie, obita deskami i wyposażona w kopułkę pokrytą gontem, na której umieszczona została ośmioboczna latarnia. Hełm latarni również został pokryty gontem, wyposażono go także w żelazny krzyż.
Nawę od prezbiterium oddzielają tęcze z półkolistymi łukami. Ściany wewnętrzne budynku pozostają gładkie, nie zastosowano na nich podziałów architektonicznych. Ściany na zewnątrz zostały wyposażone w skarpy.
Wyposażenie Wyposażenie współczesne Z dawnego wyposażenia w kościele znajduje się barokowy obraz „Chrystus dźwigający krzyż” umieszczony w prawym ołtarzu bocznym, zlokalizowanym obok wejścia do absydy. Posiada on wymiary 67 x 115 cm. Został wykonany w XVIII wieku za pomocą farb olejnych naniesionych na płótno. Umieszczony jest tu także obraz „Ecce Homo” z 1826 o wielkości 86 x 154 cm, powstały w technice olejnej na drewnie.